| 00:00 - 00:01 | Chciałbym usłyszeć |
| 00:01 - 00:03 | o waszych wizytach na końcu |
| 00:04 - 00:08 | Jak pomagaliście w tych trudnych chwilach |
| 00:08 - 00:12 | Wasza pomoc była nieoceniona |
| 00:14 - 00:16 | wpadaliśmy jak pasowało |
| 00:16 - 00:19 | Byliśmy często jak się dało |
| 00:19 - 00:21 | Przepraszam |
| 00:21 - 00:25 | Najczęściej w poniedziałek w południe raz na miecha |
| 00:28 - 00:33 | Staraliśmy się robić ile się da, wstawialiśmy wodę na kawę |
| 00:40 - 00:41 | sorry |
| 00:42 - 00:44 | Wasz artyzm i maestria |
| 00:45 - 00:46 | fantastyczne |
| 00:47 - 00:52 | Nie widzieliśmy nigdy takiego oddania |
| 00:55 - 00:58 | Talerz też umyliśmy jak zostało ciasto i wzięliśmy |
| 00:58 - 01:02 | Przpraszam, jasne |
| 01:03 - 01:07 | Rozumiemy te mocne wsparcie w tych chwilach |
| 01:08 - 01:11 | To dużo dla nas znaczyło |
| 01:11 - 01:15 | Trzymałam za rękę i opowiadałam co za oknem był mróz |
| 01:15 - 01:16 | Pytałam czy ciepło |
| 01:17 - 01:19 | Posadziliśmy do zdjęć |
| 01:21 - 01:23 | Żeby wyglądało jakoś |
| 01:23 - 01:27 | To zawsze pamiątka w albumie |
| 01:39 - 01:43 | Nie wiem co was bawi? Stan jak stan, żyła przecież |
| 01:44 - 01:46 | Nawet wolne w szkole było |
| 01:46 - 01:48 | wyjątkowa sytuacja warto |
| 01:48 - 01:51 | zobaczyć z psychologicznego pkt widzenia |
